دهند و بطريق دول ختبر روغن او بستانند . فايده طريق سوختن فيل دندان : دندان فيل « 1 » را سوهان زده ، برادهء وى بستانند و در سبوى گلى اندازند و سبو را در گل حكمت گيرند سه كرت ، پس در چقرى مدور كه يك گز باشد دور او و عمق او نيز يك گز بود در پاچك دشتى بسوزند ، چنانچه مشهور است . تركيب شمس : بگيرند شنگرف يك توله ، كه يك قطعه باشد و بيارند هرتال « 2 » طبقى يك توله ، پس يك ماشه ، هرتال در شيرهء ليمون كهرل كنند و بر قطعه شنگرف بمالند و در آفتاب گذارن تا خشك شود پس بگيرن بيضهء كركنات يعنى ؛ ماكيان سياه و سر وى اندكى بردارند و سپيدى از وى دور سازند و زردى نهاده دارند ؛ پس آن شنگرف را مع هرتال در اين بيضه در اندازند و به چيزى بگردانند تا درز روى تمام آلوده شود و بيگرند بيضه ديگر آن را خالى كرده سرپوش مانند بر اين بيضه در پوشند و اگر بيضه دومى هم از كركنات باشد زردى وى نيز در اين مخلوط سازند و مقدار بيضه پارچه گرفته به گل آميخته ، بر بيضه پيچند و خشك كنند همچنان سه ليپ بكنند پس سه عدد ، پاچك دشتى آورده و خرده بشكنند و همه قطعهاى پاچك دشتى يك جا ساخته و بيضه اندر وى نهاده ، آتش دهند پس از چهار گطهرى بيرون آرند و باز يك ماشه ، هرتال در آب ليمون سائيده و بر شنگرف طلا سازند و بدستور گذشته آتش دهند و

--> ( 1 ) - دندان فيل : اسم فارسى عاج است . ( تحفه ) ( 2 ) - هرتال : هرتار . زرنيخ . ( فرهنگ مير )